Sıfır

Bunu yapmazsam bir daha hiçbir şeyi tam yapamayacağım gibi hissetsem de karar vermek çok zor.
Böyle bir karar verme aşamasına gelmek bile büyük şans aslında, bunu biliyorum. Yine de hiç böyle bir karar vermek zorunda kalmamış olanlar, bazen sizi kıskanır gibi oluyorum. Sonra kafamdan kovuyorum bunu kararlılıkla.
Yine de yüreklilik hangisi, sıfır mı bir mi, bunu bilmiyorum.
Ne yapacağımdan çok eminken bir anda tam tersinin doğru olduğunu düşünmeye başlıyorum. Oysa matah birşey değil hayat. Bu sabah buraya gelebilmek için ne kadar çaba sarfettim mesela. Ve günlerimin 5/7'si bu şekilde geçiyor, 6/7'ye çıkma ihtimali var. Beni güdülemeyen, her anını unutmak için uğraştığım, sanki bila bedel çalışıyormuşum hissiyle boğuştuğum ayrı bir alem. Çalınmış zamanlar. Doğru düzgün çalmayı becerebilsem, o da yok. Uzatıyorum üzüntüleri, takıyorum kafaya olan biteni ve birkaç kat daha yoğun yaşıyorum uzaktayken de. Neymiş efendim, kumsallar, gün batımları, dalgalar, mavilikler, dağların tepeleri, rüzgarlar, mehtap, yıldızlar çok güzelmiş. Oralara ulaşınca da kafama burada yapılacaklar üşüşüyor. Herşey o kadar kolay geliyor ki oradan bakınca. Şimdi ise bir karar vermek lazım. O kadar yapılacak iş listesini koydun kafana. Hala bir çocuk gibi oyun oynamak mı yoksa bir yetişkin gibi kaderini eline almak mı. Hangi kararın doğru olduğunu bilmeyeceksin ve korkacaksın, sıfırı seçeceksin, sonra da bütün yetişkin yaşını bir çocuk olarak geçireceksin. Bugünlerde biraz asabi olursan kendine kızma.